Νευρολογία - Ψυχιατρική, Υγεία

Ο φόβος μιας «φαντασιωσικής» απιστίας

Dr Θάνος Ε. Ασκητής Dr Θάνος Ε. Ασκητής – Νευρολόγος - Ψυχίατρος

Διδάκτωρ Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών

Πρόεδρος του Ινστιτούτου Ψυχικής & Σεξουαλικής Υγείας

Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Αγωγής Ψυχικής & Σεξουαλικής Υγείας

Website: www.askitis.gr     


Σταματώντας στο βενζινάδικο χθες βράδυ για να βάλω βενζίνη στο αυτοκίνητό μου, παρατήρησα το έντονο βλέμμα ενός άνδρα εκτιμώντας τον στη μέση ηλικία, όπου μέχρι να καταλάβω ότι με κοιτάει με πλησίασε με γοργό βήμα, μου χαμογέλασε και με καλησπέρισε ευγενικά, λέγοντάς μου τις σκέψεις που τον βασάνιζαν. Χαμηλόφωνα και με κάποια μικρή ταραχή στη φωνή του με ρώτησε εάν θεωρείται απιστία το να φαντασιώνει κανείς ελκυστικές γυναίκες στο δρόμο ή στη θάλασσα που τον εντυπωσιάζουν. Και πριν προλάβω να του απαντήσω συμπληρώνει: «Αυτό με αγχώνει, γιατί είμαι με τη γυναίκα μου 19 χρόνια μαζί και ουσιαστικά δεν έχω σκεφτεί ποτέ να πάω με άλλη, γιατί και μου αρέσει και έχουμε καλή σεξουαλική ζωή. Τελευταία όμως πιάνω τον εαυτό μου ιδίως στη θάλασσα να κοιτάει γυναίκες και να αισθάνομαι πόθο για αυτές. Μάλιστα, είδα ότι φτιάχνω εικόνες και σκηνές σεξουαλικής επαφής μαζί τους. Φυσικά δεν έχω πει τίποτα στη γυναίκα μου αλλά ούτε και σε κανέναν άλλον. Για να είμαι ειλικρινής από τη μία μου αρέσει αλλά από την άλλη δεν το θεωρώ σωστό, γιατί έτσι νομίζω ότι απατώ τη γυναίκα μου έστω και νοερά.»

Όσο μιλούσε, έβλεπα το άγχος του αλλά και το ότι ένιωθε άβολα με αυτά που μου έλεγε κατά τη διάρκεια που έβαζα βενζίνη. Μάλιστα, τελειώνοντας τις σκέψεις του μου χαμογέλασε ακόμα πιο πλατιά και ακόμα πιο αμήχανα θέλοντας λίγο να διασκεδάσει την ανησυχία ότι λέγοντάς μου «μην με παρεξηγήσετε για το θάρρος που πήρα να σας μιλήσω και ελπίζω να μην με θεωρήσετε ανώμαλο ή διεστραμμένο, αλλά ήταν μεγάλη ευκαιρία που σας συνάντησα εδώ.» Είχα την διάθεση να τον ρωτήσω αρκετά πράγματα αλλά ο χρόνος μας ήταν απρόβλεπτος και περιορισμένος. Κατάλαβα ότι η απάντησή μου είχε σημασία για εκείνον και την περίμενε εδώ και τώρα με έκδηλη αγωνία.

Του απαντώ λοιπόν, με ένα αντίστοιχο συγκρατημένο χαμόγελό μου να μην ανησυχεί για αυτό, πως δεν θεωρείται απιστία μία φαντασίωση όσο προκλητική και έντονη και αν είναι, εφόσον τη γυναίκα του την θέλει και αισθάνεται σεξουαλικά καλά μαζί της. Του εξηγώ με στόμφο ότι ένας φυσιολογικός άνθρωπος φαντασιώνει άλλους ανθρώπους και ότι οι αισθήσεις μας ξυπνούν μπροστά στο ωραίο και στο ελκυστικό. Ο αυτοέλεγχος όμως και η λογική σε έναν ισορροπημένο άνθρωπο, συγκρατούν το παρορμητικό ζώο που υπάρχει μέσα μας. Ξαναλέγοντάς του να μην ανησυχεί και να μην νιώθει φόβο και ενοχή γι αυτά που φαντάζεται, μπήκα στο αυτοκίνητό μου βλέποντάς τον να μου χαμογελάει πιο ήρεμα και να κουνάει το χέρι του μπροστά στην καληνύχτα.

Οδηγώντας προς το σπίτι μου, σκέφτηκα πόσοι άνθρωποι δεν έχουν το ίδιο ερώτημα κυρίως άνδρες που φαντασιώνουν περισσότερο από τις γυναίκες και για μια ακόμη φορά κατάλαβα ότι η ανθρώπινη ενοχή και ο φόβος συγκρούεται μεταξύ πόθου και λογικής, ηθικού και ανήθικου, το τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται. Δεν ήταν δύσκολο να συμπεράνω ότι ένας άνθρωπος συντηρητικός, πιθανά με θρησκευτικές καταβολές, πιστός στον ηθικό του κώδικα και στη σύντροφό του, δοκιμάζεται από το εσωτερικό του είναι που τον αιφνιδιάζει και τον εκθέτει στον ίδιο του τον εαυτό, μπροστά στην επιθυμία και στην έλξη της ανθρώπινης φύσης. Ειδικά αυτή την εποχή που οι αισθήσεις και οι εικόνες συναντώνται μπροστά στην πρόκληση και στην έλξη, και ζουν ένα μυστικό παιγνίδι που οι φαντασιώσεις πλέκουν και σκηνοθετούν.

Το συμπέρασμα όμως είναι ένα: Το σεξ εκφράζεται και δείχνει την ανάγκη του να αφυπνίσει στον εγκέφαλο αυτό που το σώμα ζητάει. Η νόηση όμως και η συνείδηση της πραγματικότητας έχουν τα δικά τους όρια. Πόσο ο καθένας θα τα υπερβεί ή θα τα σεβαστεί είναι στην προσωπική επιλογή του καθενός μας.