Γενική Χειρουργική, Υγεία

Περιεδρικό Συρίγγιο και απόστημα: Συμπτώματα και θεραπεία


Όθων Μιχαήλ MD, MSc, PhD Όθων Μιχαήλ - Γενικός Χειρουργός

Διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών

Κάτοχος Master στην Ελάχιστα Επεμβατική Χειρουργική

Διευθυντής Χειρουργικής Κλινικής του Ιατρικού Παλαιού Φαλήρου

Website: www.omichail.grEmail: omichail@yahoo.com


Το περιεδρικό συρίγγιο προκαλείται συνήθως μετά απο παροχέτευση στην περιοχή που έχει δημιουργηθεί ένα περιεδρικό αποστήμα

Αυτόματη ή ιατρογενής ατελής παροχέτευση οποιουδήποτε από τα αποστήματα της ορθοπρωκτικής περιοχής είτε προς τον εντερικό αυλό είτε προς το δέρμα της περιπρωκτικής περιοχής είτε προς αμφότερες τις κατευθύνσεις, οδηγεί στην ανάπτυξη περιεδρικού συριγγίου. Η σχέση του συριγγιώδους πόρου προς τους σφιγκτήρες του πρωκτού έχει θεμελιώδη σημασία για την κατανόηση των συμπτωμάτων και το σχεδιασμό της κατάλληλης εγχειρητικής τεχνικής ώστε να διατηρηθεί η ακεραιότητα του σφιγκτηριακού μηχανισμού.

Από το πλήθος των ταξινομήσεων που έχουν κατά καιρούς προταθεί, αυτή που έτυχε ευρείας αποδοχής είναι η ταξινόμηση που προτάθηκε από τον AGParks το 1976, σύμφωνα με την οποία οι μορφές και η συχνότητα των περιεδρικών συριγγίων έχουν ως εξής:

Διαμεσο-σφιγκτηριακά (Intersphincteric)70% Δια-σφιγκτηριακά (Transsphincetic)25% Υπερ-σφιγκτηριακά (Suprasphinceric) 3% Εξω-σφιγκτηριακά (Extrasphincteric) 1%

Με εξαίρεση τα εξω-σφιγκτηριακά, σε όλα τα υπόλοιπα συρίγγια το έσω στόμιο βρίσκεται χαμηλότερα από την οδοντωτή γραμμή ή μέχρι το ύψος αυτής αλλά ποτέ πάνω από αυτή.

Για την εντόπιση του έσω στομίου ισχύει ο κανόνας των Goodsall-Salmon. Σύμφωνα με τον κανόνα αυτόν και με τον ασθενή σε θέση λιθοτομής, συρίγγια με έξω στόμιο έμπροσθεν μιας νοητής εγκάρσιας γραμμής που διαιρεί τον ορθοπρωκτικό δακτύλιο σε πρόσθιο και οπίσθιο ημιμόριο εμφανίζουν συριγγιώδη πόρο ο οποίος καταλήγει μετά από ευθεία πορεία στις πρόσθιες κρύπτες της οδοντωτής γραμμής όπου βρίσκεται και το έσω στόμιό τους. Αντίθετα, συρίγγια με έξω στόμιο όπισθεν της νοητής αυτής γραμμής εμφανίζουν συργγιώδη πόρο ο οποίος μετά από πεταλοειδή πορεία καταλήγει στις οπίσθιες κρύπτες της οδοντωτής γραμμής αλλά πάντοτε κατά τη μέση γραμμή όπου βρίσκεται και το έσω στόμιό τους. Εαν υπάρχουν περισσότερα από ένα εξωτερικά στόμια, η προσπάθεια εντοπισμού του έσω στομίου είναι πρακτικά αδύνατη και αναξιόπιστη. Σε μικρό ποσοστό των συριγγίων δεν υπάρχει έσω στόμιο και είναι λανθασμένη τακτική η προσπάθεια δημιουργίας έσω στομίου μέσω μιας ψευδούς οδού. Τα συρίγγια αυτά αποτελούνται από κοιλότητα, σηραγγώδη πόρο και έξωτερικό στόμιο.

Έγχυση κυανού του μεθυλενίου στο εξωτερικό στόμιο και αναζήτηση της εκροής του από κάποιο σημείο του εντερικού αυλού.

Έγχυση οξυζενέ στο εξωτερικό στόμιο και αναζήτηση της εκροής φυσσαλίδων από κάποιο σημείο του εντερικού αυλού.

Καθετηριασμός του έξω στομίου και όλου του μήκους του συριγγιώδους πόρου με τη βοήθεια μύλης και αναζήτηση του άκρου της μύλης στο εσωτερικό του πρωκτικού σωλήνα. Εαν το άκρο της δεν διεκβάλλεται στον αυλό και έχοντας το δείκτη του άλλου χεριού στον πρωκτικό αυλό μπορούν να εκτιμηθούν (1) η θέση του έσω στομίου από το απτικό αίσθημα που δημιουργεί η άσκηση ελαφράς πίεσης στο άλλο άκρο της μύλης και (2) το πάχος των παρεμβαλλόμενων ιστών μεταξύ του άκρου της μύλης και του δακτύλου. Οι χειρισμοί με τη μύλη πρέπει να είναι ήπιοι γιατί είναι εύκολη η δημιουργία ψευδούς οδού

Συμπτώματα περιεδρικού συριγγίου: Η μακροχρόνια παρουσία εκκρίματος στην περιοχή του περινέου αποτελεί το συχνότερο σύμπτωμα. Το έκκριμα είναι συνήθως διαυγές, σπάνια αιμορραγικό και σπανιότερα πυώδες (μετά από αυτόματη παροχέτευση υποτροπιάζοντος περιεδρικού αποστήματος). Συνεπεία της μακροχρόνιας διαβροχής του περιπρωκτικού δέρματος, ο ασθενής παραπονείται για κνησμό, νηγμώδες άλγος και αίσθημα δυσφορίας στην περιοχή.

Θεραπεία περιεδρικού συριγγίου: Για την θεραπεία του περιεδρικού συριγγίου ο εξειδικευμένος γενικός χειρουργός Δρ. Όθων Μιχαήλ εφαρμόζει νέες ανώδυνες και αναίμακτες τεχνικές.