Οδοντιατρική, Υγεία

Τραυματισμοί δοντιών στην παιδική ηλικία

brokentooth

Στέλλα Μπεάκου Στέλλα Μπεάκου – Χειρουργός Οδοντίατρος

Μέλος του Οδοντιατρικού Συλλόγου Αθηνών

Website: www.beakou.gr      Email: stella@beakou.gr


Είναι πολύ συχνό φαινόμενο οι τραυματισμοί των πρόσθιων δοντιών στα παιδιά.

Οι ηλικίες που πλήττονται συχνότερα είναι από 2-10 ετών. Οι τραυματισμοί αυτοί που αφορούν νεογιλά ή μόνιμα δόντια ανάλογα με την ηλικία των παιδιών, είναι μερική αφαίρεση της μύλης του δοντιού, η μετατόπιση του  ή  και η πλήρης εκγόμφωση τους από το στόμα. Ανάλογη είναι και η αντιμετώπιση του από τον ειδικό.

Στα νεογιλά τα κατάγματα δεν είναι συνήθη. Η έξοδος του δοντιού όμως ή η είσοδος του βαθύτερα στην γνάθο, παρατηρούνται συχνά. Συνήθως συνυπάρχει και τραυματισμός μαλακών μορίων (χείλη, γλώσσα), αιμορραγία και οίδημα. Σε κάθε περίπτωση ελέγχεται κατ’ αρχήν από τον γονέα η αιμορραγία διατηρώντας την ψυχραιμία του και το συντομότερο επισκέπτεται τον οδοντίατρο .

 Σε περίπτωση εξαγωγής του δοντιού, αν είναι νεογιλό, δεν χρειάζεται να επανατοποθετηθεί. Αν είναι μόνιμο όμως το εξαχθέν δόντι δεν πρέπει να το πειράξει ο γονέας και όπως είναι απλά να το τοποθετήσει σε γάλα, ή σάλιο ή φυσιολογικό ορό και να επανατοποθετηθεί το αργότερο σε 1 ώρα στο στόμα από τον γιατρό, γιατί έτσι μπορεί να διατηρηθεί ζωντανό.

Αν το δόντι έχει σπάσει η αποκατάσταση γίνεται με υλικά σύνθετων ρητινών με αναισθησία αν υπάρχει ευαισθησία λόγω μεγάλης απώλειας ή χωρίς αν η απώλεια είναι μικρή. Οι φωτοπολυμεριζόμενες σύνθετες ρητίνες έχουν την δυνατότητα να αποδώσουν  την απόχρωση του φυσικού δοντιού. Σε περίπτωση που το σπασμένο κομμάτι βρεθεί ακέραιο, επίσης μπορεί να συγκολληθεί στο στόμα. Οι παραπάνω αποκαταστάσεις προϋποθέτουν ότι το δόντι παραμένει ζωντανό. Διαφορετικά  πρέπει να προηγηθεί ενδοδοντική θεραπεία και πιθανώς και τοποθέτησης κάποιας στεφάνης.

Υπάρχουν περιπτώσεις που το κολλημένο δόντι χωρίς να αλλοιωθεί, λόγω του τραυματισμού αλλάζει θέση μέσα στο φατνίο. Η θεραπεία στην προκειμένη περίπτωση αφορά την ναρθηκοποίηση του (ακινητοποιείται για κάποιο διάστημα) και στην συνέχεια ορθοδοντική μετακίνηση.

Στην περίπτωση που το κάταγμα αφορά τη ρίζα του δοντιού είναι πολύ πιθανό να χρειασθεί η εξαγωγή του. Σε κάθε περίπτωση η θεραπεία θα εξαρτηθεί από την εκτίμηση του ειδικού οδοντιάτρου.

Στην συνέχεια παρατίθενται κλινικά  περιστατικά μικρών ασθενών:

Α) Κορίτσι  ηλικίας 7 ετών με κάταγμα αδαμαντίνης – οδοντίνης  στους 11,21 λόγου τραυματισμού στο σχολείο. Τα δόντια παρέμειναν ζωντανά χωρίς ακτινογραφικά ευρήματα και έγινε η ανασύσταση τους με σύνθετη ρητίνη (εικόνα 1,2 )

%cf%83%cf%80%ce%b7%ce%bb%ce%b9%cf%89%cf%84%ce%b7-%ce%b5%cf%85%ce%b7-5 %cf%83%cf%80%ce%b7%ce%bb%ce%b9%cf%89%cf%84%ce%b7-%ce%b5%cf%85%ce%b7-2

Β) Αγόρι ηλικίας 13 ετών με κάταγμα αδαμαντίνης – οδοντίνης στον 11 , το δόντι επίσης παρέμεινε ζωντανό.

%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%b5%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%83-%ce%bf%ce%b4%cf%85%cf%83%cf%83%ce%b5%ce%b1%cf%83-2 %ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%b5%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%83-%ce%bf%ce%b4%cf%85%cf%83%cf%83%ce%b5%ce%b1%cf%83-1