Νευρολογία - Ψυχιατρική

Θέμα ταμπού: αυνανισμός

Dr Θάνος Ε. Ασκητής Dr Θάνος Ε. Ασκητής – Νευρολόγος - Ψυχίατρος

Διδάκτωρ Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών

Πρόεδρος του Ινστιτούτου Ψυχικής & Σεξουαλικής Υγείας

Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Αγωγής Ψυχικής & Σεξουαλικής Υγείας

Website: www.askitis.gr     


Ο

αυνανισμός

στην πρώιμη σεξουαλική ανάπτυξη και η επίδρασή του στη σεξουαλική

υγεία

είναι ένα ζήτημα που δεν έχει διερευνηθεί αρκετά ακόμα και σήμερα ως προς την επίδραση του που έχει στην ικανότητα του ατόμου να διατηρεί σχέσεις σεξουαλικά υγιείς στην ενήλικη ζωή. Ιστορικά το ζήτημα αυτό είναι στιγματισμένο και ακόμα και σήμερα αποτελεί άβολο θέμα για συζήτηση. Θεωρείται ως κάτι μη φυσιολογικό καθώς δεν έχει ρόλο στην αναπαραγωγική διαδικασία κι έτσι οι μύθοι γύρω από αυτό ενισχύονται.

Οι μύθοι γύρω από τις επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία ήταν καλά εδραιωμένοι ως το 1900 περίπου. Ο αυνανισμός θεωρούνταν ιατρική νόσος, που μπορούσε να βλάψει την υγεία και να οδηγήσει στην παραφροσύνη. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, οι επιστήμονες άρχισαν να διερευνούν την ύπαρξη πιθανών ωφελειών.

Παρ’ ότι είναι μια μοναχική δραστηριότητα, ο αυνανισμός βοηθά το άτομο να αποκτήσει αίσθηση αυτονομίας και σωματικής ακεραιότητας, να εξοικειωθεί με τα γεννητικά του όργανα, να μάθει για τη σεξουαλική του λειτουργία και απόλαυση, να βελτιώσει την αυτοεκτίμηση του και να βελτιώσει τη σεξουαλική του υγεία. Οι σεξολόγοι προσπαθούν να «απενοχοποιήσουν» τον αυνανισμό και την απόλαυση που τον συνοδεύει, προσπαθώντας να του δώσουν μια φυσιολογική διάσταση. Όμως, σε περίπτωση που το άτομο κυριεύεται από αισθήματα ντροπής και ενοχής λόγω του στίγματος, ίσως οδηγηθεί σε κοινωνική απομόνωση και αποκτήσει διαπροσωπικά προβλήματα.

Διαφορές ανδρών και γυναικών

Συγκριτικά με άλλα 30 είδη σεξουαλικών δραστηριοτήτων, η διαφοροποίηση μεταξύ ανδρών και γυναικών παρουσιάζεται μεγαλύτερη ως προς την συχνότητα του αυνανισμού και τη χρήση πορνογραφικού υλικού.

Ο αυνανισμός στους άνδρες είναι πολύ συχνότερος από τις γυναίκες, και πηγάζει τόσο από ανατομικά αίτια όσο και από κοινωνικά στερεότυπα. Συνήθως η σεξουαλική πρωτοβουλία αποδίδεται στον άνδρα, αφήνοντας πιο παθητικό ρόλο στη γυναίκα. Οι γυναίκες φέρονται να έχουν το ρόλο εκείνου που προσφέρει φροντίδα και η ικανοποίησή τους θεωρείται κάτι τυχαίο. Ως εκ τούτου, το γυναικείο φύλο διατηρεί όπως επιβεβαιώνεται από ερευνητικά δεδομένα μια αμφιθυμική στάση απέναντι στον αυνανισμό.

Η στάση των γονιών

Το φύλο του παιδιού σχετίζεται με την στάση που διατηρούν οι γονείς ως προς τον αυνανισμό. Ευρήματα έρευνας κατά την οποία γονείς ρωτήθηκαν κατά πόσο θα ήθελαν το παιδί τους να είναι θετικά διακείμενο προς τον αυνανισμό, αποδεικνύουν ότι οι απαντήσεις ποικίλλουν αναλόγως του φύλου. Όταν επρόκειτο για κορίτσι μόνο το ένα τρίτο των γονέων ήταν σύμφωνο με αυτή την άποψη. Επιπλέον, ελάχιστοι γονείς συζητούν με τα παιδιά τους το θέμα αυτό και όταν κάνουν τα παιδιά είναι ως επί το πλείστον αγόρια. Τέλος, ακόμη και όταν εγκρίνεται ο αυνανισμός από τους γονείς, το παιδί πιθανότατα δεν το γνωρίζει.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον αυνανισμό μπορείτε να βρείτε στο http://www.askitis.gr/.