Χαλασμένο Δόντι: Αιτίες, Επιπλοκές στην Υγεία & Σύγχρονες Μέθοδοι Αποκατάστασης

Ο όρος «χαλασμένο δόντι» χρησιμοποιείται συνήθως για ένα δόντι που έχει υποστεί βλάβη από τερηδόνα ή κάταγμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις αναφέρεται σε δόντι με τερηδόνα – δηλαδή, μόνιμη φθορά στην σκληρή επιφάνεια του δοντιού που δημιουργεί μικρές οπές ή τρύπες στο σμάλτο. Η τερηδόνα (οδοντική αποσύνθεση) προκαλεί κοιλότητες στο δόντι και μπορεί να επηρεάσει οποιαδήποτε ηλικία. Στην πραγματικότητα, πάνω από 80% των ανθρώπων (για παράδειγμα στις ΗΠΑ) έχουν τουλάχιστον μία κοιλότητα σε δόντι μέχρι τα μέσα των 30 τους, καθιστώντας την τερηδόνα μία από τις πιο συχνές χρόνιες ασθένειες παγκοσμίως. Ένα χαλασμένο δόντι μπορεί αρχικά να μη δίνει συμπτώματα, όμως όσο η βλάβη προχωρά μπορεί να εμφανιστεί πόνος, ευαισθησία ή ακόμα και εμφανής τρύπα στο δόντι.

Αιτίες και παράγοντες κινδύνου

Το χαλασμένο δόντι οφείλεται συνήθως σε τερηδόνα – μια διαδικασία φθοράς που προκαλείται από τα βακτήρια της στοματικής κοιλότητας. Τα βακτήρια αυτά τρέφονται από σάκχαρα και άμυλα από τροφές και ποτά (π.χ. γλυκά, ψωμί, αναψυκτικά, χυμοί, γάλα) και τα μετατρέπουν σε οξέα. Τα οξέα, μαζί με υπολείμματα τροφών και σάλιο, σχηματίζουν μια κολλώδη ουσία (οδοντική πλάκα) που προσκολλάται στα δόντια. Αν δεν απομακρυνθεί με βούρτσισμα και νήμα, η πλάκα αυτή σκληραίνει σε «πέτρα» και τα οξέα της διαβρώνουν σταδιακά την αδαμαντίνη (σμάλτο) του δοντιού, δημιουργώντας μικροσκοπικές οπές. Αυτές οι αρχικές βλάβες μπορούν να εξελιχθούν σε μεγαλύτερες κοιλότητες (τρύπες) στην επιφάνεια του δοντιού.

Παράγοντες κινδύνου: Κακή στοματική υγιεινή (σπάνιο ή ανεπαρκές βούρτσισμα και χρήση νήματος) και διατροφή πλούσια σε ζάχαρη ή/και συχνά σνακ ευνοούν την ανάπτυξη τερηδόνας. Η ξηροστομία (μειωμένο σάλιο) επίσης αυξάνει τον κίνδυνο, καθώς το σάλιο βοηθά στην εξουδετέρωση των οξέων και την απομάκρυνση της πλάκας. Άλλοι παράγοντες περιλαμβάνουν την ύπαρξη βαθιών αυλακώσεων στα δόντια (όπου εγκλωβίζονται εύκολα τροφές), τα υποχωρημένα ούλα (εκθέτουν ρίζες δοντιών που είναι πιο ευάλωτες) και ιστορικό τερηδόνας στο παρελθόν. Τέλος, ορισμένα νοσήματα ή φάρμακα που προκαλούν ξηροστομία, καθώς και η προχωρημένη ηλικία (λόγω φθοράς δοντιών και υφίζησης των ούλων) αυξάνουν την πιθανότητα για χαλασμένα δόντια.

Συμπτώματα και διάγνωση

Ένα χαλασμένο ή τερηδονισμένο δόντι στα αρχικά στάδια μπορεί να μην παρουσιάζει κανένα σύμπτωμα. Καθώς όμως η φθορά προχωρά από το σμάλτο προς την οδοντίνη και τον πολφό (το κέντρο του δοντιού με τα νεύρα και τα αγγεία), μπορεί να εμφανιστούν διάφορα συμπτώματα. Τα συχνότερα περιλαμβάνουν:

• Πόνος στο δόντι ή αυτόματοι οδοντόπονοι, που μπορεί να είναι συνεχείς ή να επιδεινώνονται δαγκώνοντας.

• Ευαισθησία σε ζεστά, κρύα ή γλυκά τρόφιμα και ποτά.

• Ορατές τρύπες ή καφέ/μαύρες κηλίδες στην επιφάνεια του δοντιού.

• Δυσάρεστη γεύση ή κακοσμία στόματος (μπορεί να σχετίζεται με συλλογή βακτηρίων ή αποστήματος).

• Πρήξιμο στο ούλο γύρω από το προσβεβλημένο δόντι ή εμφάνιση μικρού σπυριού/φλυκταίνης (πιθανό απόστημα).

Η διάγνωση γίνεται από τον οδοντίατρο με κλινική εξέταση: οπτικός έλεγχος για τρύπες ή αποχρωματισμούς, ανίχνευση με οδοντιατρικό εργαλείο (ένα χαλασμένο σημείο συχνά είναι μαλακότερο) και ακτινογραφίες δοντιών, που μπορούν να δείξουν κρυφές κοιλότητες μεταξύ των δοντιών ή κάτω από σφραγίσματα. Ο τακτικός προληπτικός έλεγχος (δύο φορές τον χρόνο) βοηθά στο να εντοπιστεί νωρίς μια αρχόμενη τερηδόνα προτού εξελιχθεί.

Επιπλοκές στην υγεία από ένα χαλασμένο δόντι

Ίσως θεωρούμε δεδομένο ότι ένα χαλασμένο δόντι είναι κάτι ασήμαντο, όμως αν παραμείνει χωρίς θεραπεία, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπτώσεις στην στοματική αλλά και γενική υγεία. Οι πιθανές επιπλοκές μιας προχωρημένης τερηδόνας περιλαμβάνουν: έντονο πόνο, σχηματισμό οδοντικού αποστήματος(συλλογή πύου λόγω βακτηριακής λοίμωξης), οίδημα (πρήξιμο) και παρουσία πύου γύρω από το δόντι, σπάσιμο ή κάταγμα του εξασθενημένου δοντιού και δυσκολία στη μάσηση. Αν χαθεί ένα δόντι λόγω τερηδόνας, μπορεί να επηρεαστεί και η θέση των διπλανών δοντιών, καθώς τείνουν να μετακινηθούν στη κενή θέση, προκαλώντας προβλήματα σύγκλισης (δήγματος).

Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, ο πόνος μπορεί να γίνει τόσο έντονος που να επηρεάζει την καθημερινότητα (π.χ. δυσκολία στο φαγητό, απώλεια βάρους λόγω πόνου στη μάσηση). Ένα ανεπεξέργαστο απόστημα δοντιού αποτελεί εστία ενεργού λοίμωξης. Η λοίμωξη αυτή μπορεί να επεκταθεί στον γναθιαίο οστό, στα μαλακά μόρια του προσώπου και ενδεχομένως μέσω της κυκλοφορίας να προκαλέσει σοβαρή συστηματική νόσηση. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μια οδοντική λοίμωξη που δεν αντιμετωπίζεται έγκαιρα μπορεί να γίνει απειλητική για τη ζωή (π.χ. πρόκληση σηψαιμίας). Συνεπώς, είναι σημαντικό ένα χαλασμένο δόντι να μην μένει χωρίς θεραπεία – όσο νωρίτερα αντιμετωπιστεί, τόσο μειώνεται ο κίνδυνος τέτοιων επιπλοκών.

Σύγχρονες μέθοδοι αποκατάστασης του δοντιού

Η οδοντιατρική έχει σημειώσει τεράστια πρόοδο στην αντιμετώπιση των χαλασμένων δοντιών. Σήμερα, διαθέτουμε μια ποικιλία από σύγχρονες μεθόδους αποκατάστασης, που στόχο έχουν να σώσουν το δόντι και να αποκαταστήσουν τη λειτουργία και την αισθητική του. Η κατάλληλη θεραπεία εξαρτάται από τη σοβαρότητα της βλάβης στο δόντι. Παρακάτω παρουσιάζονται οι κυριότερες μέθοδοι:

• Φθορίωση (Αναστροφή αρχόμενης τερηδόνας): Στα πολύ αρχικά στάδια, όταν η βλάβη περιορίζεται σε απομετάλλωση του σμάλτου χωρίς να έχει δημιουργηθεί κοιλότητα, είναι δυνατόν το δόντι να επουλωθεί. Επαγγελματικές θεραπείες φθορίου (βερνίκια, τζελ ή αφροί με υψηλή περιεκτικότητα σε φθόριο) μπορούν να βοηθήσουν στην επαναμετάλλωση του σμάλτου και να αναστρέψουν την αρχόμενη τερηδόνα. Ο οδοντίατρος μπορεί επίσης να συστήσει χρήση ειδικής φθοριούχας οδοντόπαστας ή στοματικού διαλύματος στο σπίτι για πρόσθετη προστασία σε ασθενείς υψηλού κινδύνου.

• Σφράγισμα (Έμφραξη δοντιού): Πρόκειται για την πλέον κοινή θεραπεία για ένα χαλασμένο δόντι με κοιλότητα. Όταν έχει σχηματιστεί τρύπα στο δόντι, ο οδοντίατρος αφαιρεί όλη την τερηδονισμένη οδοντική ουσία με το τροχό και στη συνέχεια γεμίζει το κενό (έμφραξη) με ειδικό υλικό. Σήμερα χρησιμοποιούνται κυρίως σύνθετες ρητίνες στο χρώμα του δοντιού, που προσφέρουν άριστο αισθητικό αποτέλεσμα, ενώ παλαιότερα συνηθίζονταν τα αμαλγάματα (μεταλλικά «ασημί» σφραγίσματα). Ανάλογα με την περίπτωση, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλες επιλογές, όπως πορσελάνη ή ακόμα και χρυσός, ειδικά σε οπίσθια δόντια. Το σφράγισμα αποκαθιστά το σχήμα και τη λειτουργία του δοντιού και σταματά την περαιτέρω εξέλιξη της τερηδόνας.

• Θήκη δοντιού (στεφάνη): Εάν η βλάβη είναι εκτεταμένη και το μεγαλύτερο μέρος του δοντιού έχει καταστραφεί, μια απλή έμφραξη ίσως να μην αρκεί. Σε αυτές τις περιπτώσεις, συστήνεται η τοποθέτηση στεφάνης (θήκης) – δηλαδή ενός προσαρμοσμένου καλύμματος που καλύπτει ολόκληρη την ορατή επιφάνεια του δοντιού, επαναφέροντάς το στο αρχικό του σχήμα και αντοχή. Ο οδοντίατρος θα αφαιρέσει την τερηδόνα και θα τροχίσει περιφερικά το δόντι ώστε να εφαρμόσει σωστά η θήκη. Οι σύγχρονες θήκες μπορούν να κατασκευαστούν από πορσελάνη υψηλής αντοχής, κεραμικά υλικά, σύνθετη ρητίνη, ζιρκόνιο ή μεταλλοπορσελάνη, προσφέροντας συνδυασμό αντοχής και αισθητικής. Με μια στεφάνη, το εξασθενημένο δόντι προστατεύεται από το να σπάσει και αποκαθίσταται πλήρως η λειτουργία του στη μάσηση.

• Απονεύρωση (ενδοδοντική θεραπεία): Όταν η τερηδόνα έχει προχωρήσει βαθιά και έχει φτάσει στον πολφό του δοντιού (εκεί που βρίσκεται το νεύρο), προκαλείται έντονος πόνος και φλεγμονή ή/και μόλυνση (πολφίτιδα, απόστημα). Σε αυτή την περίπτωση, για να σωθεί το δόντι, απαιτείται θεραπεία απονεύρωσης. Η απονεύρωση περιλαμβάνει την αφαίρεση του μολυσμένου ή νεκρού πολφού από το εσωτερικό του δοντιού, τον καθαρισμό και απολύμανση των ριζικών σωλήνων και στη συνέχεια το σφράγισμά τους με ειδικό υλικό (gutta-percha). Με τον τρόπο αυτό εξαλείφεται η μόλυνση και διατηρείται το κέλυφος του φυσικού δοντιού. Μετά την απονεύρωση, το δόντι συνήθως χρειάζεται προστασία με στεφάνη, επειδή τείνει να γίνει πιο εύθραυστο. Η σύγχρονη ενδοδοντική θεραπεία έχει υψηλά ποσοστά επιτυχίας και επιτρέπει την διάσωση δοντιών που παλαιότερα θα έπρεπε να εξαχθούν.

• Εξαγωγή δοντιού και αποκατάσταση του κενού: Σε ορισμένες περιπτώσεις, το δόντι είναι τόσο κατεστραμμένο που δεν μπορεί να σωθεί (π.χ. έχει απομείνει ελάχιστη υγιής οδοντική ουσία ή η μόλυνση δεν μπορεί να ελεγχθεί). Τότε επιλέγεται η εξαγωγή (αφαίρεση) του δοντιού. Μετά την εξαγωγή, είναι σημαντικό να αποκατασταθεί το κενό που αφήνει το δόντι, διότι διαφορετικά τα διπλανά δόντια μπορεί να μετατοπιστούν και να προκληθούν προβλήματα σύγκλισης. Οι σύγχρονες επιλογές αντικατάστασης περιλαμβάνουν: γέφυρα δοντιών (τεχνητό δόντι στερεωμένο στα διπλανά φυσικά δόντια) ή οδοντικό εμφύτευμα (μια μεταλλική βίδα τιτανίου που τοποθετείται στο οστό, πάνω στην οποία στερεώνεται μια στεφάνη). Αυτές οι λύσεις αποκαθιστούν τόσο την εμφάνιση όσο και τη λειτουργία (μάσηση, ομιλία) και προλαμβάνουν την απορρύθμιση της οδοντοστοιχίας.

Για να συνοψίσουμε τις θεραπείες ανάλογα με το μέγεθος της βλάβης, ακολουθεί ένας πίνακας:

Οι σύγχρονες αυτές μέθοδοι, σε συνδυασμό με την ευρεία χρήση τοπικής αναισθησίας, κάνουν τη θεραπεία ενός χαλασμένου δοντιού πιο αποτελεσματική και ανώδυνη από ποτέ. Οι λευκές εμφράξεις (ρητίνες) και οι πορσελάνινες στεφάνες αποκαθιστούν το χαμόγελο αισθητικά, ενώ η έγκαιρη ενδοδοντική θεραπεία σώζει δόντια που διαφορετικά θα χάνονταν.

Πρόληψη και συμβουλές για υγιή δόντια

Το καλύτερο «φάρμακο» για το χαλασμένο δόντι είναι η πρόληψη. Η τερηδόνα μπορεί σε μεγάλο βαθμό να προληφθεί με σωστή φροντίδα των δοντιών και υγιεινές συνήθειες:

• Βουρτσίζετε τα δόντια σας τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα (ιδανικά μετά από κάθε γεύμα) με οδοντόκρεμα που περιέχει φθόριο. Χρησιμοποιείτε μαλακή οδοντόβουρτσα και αλλάζετέ την κάθε 3 μήνες.

• Χρησιμοποιείτε καθημερινά οδοντικό νήμα ή μεσοδόντια βουρτσάκια, για να απομακρύνετε υπολείμματα τροφών και πλάκας από τα σημεία που δεν φτάνει η βούρτσα.

• Περιορίστε τη ζάχαρη στη διατροφή σας. Μειώστε τα γλυκά, τα αναψυκτικά και τα συχνά τσιμπολογήματα μεταξύ των γευμάτων. Προτιμήστε υγιεινά σνακ όπως φρούτα και λαχανικά και πίνετε άφθονο νερό (το νερό βοηθά στον αυτοκαθαρισμό του στόματος και πολλά δίκτυα ύδρευσης περιέχουν φθοριούχο νερό που προστατεύει από τερηδόνα).

• Επισκέπτεστε τον οδοντίατρο για τακτικό καθαρισμό και έλεγχο κάθε 6 μήνες, ή συχνότερα αν έχετε τάση για τερηδόνα ή ουλίτιδα. Ο επαγγελματικός καθαρισμός απομακρύνει την πέτρα και η εξέταση εντοπίζει τυχόν αρχόμενες βλάβες νωρίς.

• Συζητήστε με τον οδοντίατρο για προληπτικές θεραπείες όπως οι οδοντικοί έμφρακτοι sealants(προστατευτικές επικαλύψεις σε αυλάκια μονίμων δοντιών) που μπορούν να προλάβουν την ανάπτυξη τερηδόνας στα οπίσθια δόντια.

Με αυτές τις πρακτικές, θα μειώσετε δραστικά την πιθανότητα να εμφανίσετε χαλασμένα δόντια. Η φροντίδα της στοματικής υγείας είναι μια επένδυση που αποδίδει μακροπρόθεσμα, χαρίζοντάς σας υγιή δόντια και ούλα.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)

Ε: Πονάει η απονεύρωση;
Α: Η φήμη ότι η απονεύρωση (ενδοδοντική θεραπεία) πονάει είναι παρωχημένη. Σήμερα, με τις σύγχρονες τεχνικές και τα αποτελεσματικά αναισθητικά, οι περισσότεροι ασθενείς αναφέρουν ότι δεν νιώθουν πόνο κατά τη διάρκεια της απονεύρωσης – αντιθέτως, ανακουφίζονται από τον πόνο του δοντιού που τους ταλαιπωρούσε. Ο ενδοδοντολόγος ή ο οδοντίατρος θα μουδιάσει πλήρως την περιοχή και θα φροντίσει για την άνεσή σας. Μετά τη θεραπεία μπορεί να υπάρξει ελαφριά ευαισθησία για μερικές ημέρες (ειδικά αν προϋπήρχε μόλυνση), η οποία αντιμετωπίζεται εύκολα με απλά παυσίπονα. Συνολικά, η απονεύρωση έχει ως στόχο να τερματίσει τον πόνο (από το φλεγμονώδες/μολυσμένο νεύρο) και να σώσει το δόντι, όχι να προκαλέσει πόνο.

Ε: Πόσο κοστίζει ένα σφράγισμα;
Α: Το κόστος για ένα σφράγισμα δοντιού ποικίλλει ανάλογα με το μέγεθος της βλάβης, το υλικό της έμφραξης και τη χώρα/περιοχή ή το ιατρείο. Σε γενικές γραμμές, στις ΗΠΑ μια σύνθετη ρητίνη (λευκό σφράγισμα) μπορεί να κοστίζει περίπου 100-400 δολάρια ανά δόντι (κατά μέσο όρο ~$191) χωρίς ασφάλιση. Οι τιμές αυτές ανεβαίνουν αν πρόκειται για πολύπλοκη αποκατάσταση ή ακριβά υλικά (π.χ. ένθετα πορσελάνης ή χρυσού). Στην Ελλάδα, το κόστος ενός απλού σφραγίσματος συνήθως κυμαίνεται σε πιο προσιτά επίπεδα, αλλά εξαρτάται από τον εκάστοτε οδοντίατρο και τα χρησιμοποιούμενα υλικά. Αν έχετε ασφαλιστική κάλυψη οδοντιατρικών, ενδέχεται να μειωθεί σημαντικά η ιδιωτική συμμετοχή σας στο κόστος. Είναι σημαντικό να ρωτήσετε τον οδοντίατρό σας εκ των προτέρων για το κόστος, ώστε να γνωρίζετε τι να περιμένετε.

Ε: Τι να κάνω αν πρηστεί το ούλο μου (π.χ. από απόστημα);
Α: Ένα πρήξιμο στο ούλο, ειδικά αν συνοδεύεται από πόνο δοντιού, υποδηλώνει πιθανώς οδοντικό απόστημα – μια σοβαρή μόλυνση που χρειάζεται άμεση φροντίδα. Επικοινωνήστε άμεσα με τον οδοντίατρό σας για επείγουσα αξιολόγηση. Αν έχετε πυρετό, έντονο οίδημα προσώπου ή δυσκολία στην κατάποση/αναπνοή, αναζητήστε αμέσως ιατρική φροντίδα (επείγοντα), διότι μπορεί η μόλυνση να έχει επεκταθεί. Στο μεταξύ, μπορείτε να κάνετε τα εξής για ανακούφιση: κάντε στοματοπλύσεις με χλιαρό αλατόνερο (μισό κουταλάκι αλάτι σε ένα ποτήρι νερό) αρκετές φορές τη μέρα, που βοηθούν να τραβηχτεί το πύον προς την επιφάνεια και να μειωθεί η φλεγμονή. Επίσης, μπορείτε να βάλετε μια κρύα κομπρέσα ή παγοκύστη εξωτερικά στο μάγουλο, στο σημείο του πρηξίματος, για 10 λεπτά, προκειμένου να μειωθεί το οίδημα και ο πόνος. Μην τοποθετήσετε ασπιρίνη ή άλλο παυσίπονο απευθείας πάνω στο ούλο ή το δόντι, γιατί μπορεί να κάψει τους ιστούς. Τα από του στόματος παυσίπονα (π.χ. ιβουπροφαίνη ή παρακεταμόλη) μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση μέχρι να λάβετε θεραπεία. Θυμηθείτε ότι ένα απόστημα δεν υποχωρεί από μόνο του – χρειάζεται παροχέτευση και πιθανώς αντιβίωση και θεραπεία στο δόντι, οπότε η άμεση επίσκεψη στον οδοντίατρο είναι κρίσιμη για να προλάβετε επικίνδυνες επιπλοκές.

Ε: Μπορεί μια τερηδόνα να θεραπευτεί χωρίς σφράγισμα;
Α: Ναι, αλλά μόνο στα πολύ αρχικά στάδια. Όταν η τερηδόνα μόλις έχει ξεκινήσει και περιορίζεται στην επιφάνεια του σμάλτου, το δόντι έχει την ικανότητα να επουλωθεί ως έναν βαθμό. Με την κατάλληλη φθοριούχο αγωγή (π.χ. φθοριούχα οδοντόκρεμα ή τοπικές εφαρμογές φθορίου από τον οδοντίατρο) και βελτίωση της στοματικής υγιεινής, το σμάλτο μπορεί να επανασβεστωθεί και οι πολύ μικρές βλάβες να αναστραφούν. Αυτή η διαδικασία λέγεται επαναμετάλλωση. Ωστόσο, αν η κοιλότητα έχει προχωρήσει και έχει εισχωρήσει βαθύτερα, στην οδοντίνη, τότε δεν μπορεί να γιατρευτεί μόνη της. Σε αυτή την περίπτωση απαιτείται οδοντιατρική αποκατάσταση – συνήθως σφράγισμα, ή αν η βλάβη είναι μεγαλύτερη, στεφάνη ή ακόμα και απονεύρωση, ανάλογα με την έκταση. Εν ολίγοις, μια πολύ μικρή αρχόμενη βλάβη μπορεί να μην χρειαστεί τρυπάνι, αλλά μόλις η τερηδόνα δημιουργήσει οπή και μαλακώσει την οδοντίνη, η παρέμβαση του οδοντιάτρου είναι απαραίτητη για να σωθεί το δόντι.

Ε: Τι συμβαίνει αν αφήσω ένα χαλασμένο δόντι χωρίς θεραπεία;
Α: Εάν ένα δόντι με τερηδόνα δεν αντιμετωπιστεί, η βλάβη θα συνεχίσει να επεκτείνεται. Μια μικρή κοιλότητα θα μεγαλώνει όλο και πιο βαθιά, καταστρέφοντας περισσότερη οδοντική ουσία. Τελικά μπορεί να φτάσει στο νεύρο, προκαλώντας έντονο πόνο και μόλυνση (απόστημα). Το δόντι μπορεί να νεκρωθεί και ο πόνος προσωρινά να υποχωρήσει, όμως η μόλυνση θα συνεχίσει να υπάρχει και να εξαπλώνεται. Μακροπρόθεσμα, ένα αθεράπευτο χαλασμένο δόντι μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια του δοντιού (θα χαθεί λόγω καταστροφής ή θα χρειαστεί εξαγωγή). Επιπλέον, το απόστημα από το δόντι μπορεί να προκαλέσει διόγκωση στο πρόσωπο, πυρετό και να εξαπλωθεί επικίνδυνα, όπως προαναφέραμε. Γι’ αυτό οι οδοντίατροι τονίζουν ότι η έγκαιρη θεραπεία είναι απαραίτητη: προλαμβάνει τον σοβαρό πόνο, διατηρεί το φυσικό δόντι στη θέση του και αποφεύγει τις επιπλοκές. Αν αντιμετωπίσετε σημάδια τερηδόνας ή πονόδοντο, μην αναβάλλετε την επίσκεψη – όσο νωρίτερα γίνει το σφράγισμα ή η άλλη απαιτούμενη θεραπεία, τόσο πιο απλή, ανώδυνη και οικονομική θα είναι η αντιμετώπιση.

Η σωστή ενημέρωση και η τακτική φροντίδα των δοντιών μπορούν να μας προφυλάξουν από την ταλαιπωρία ενός χαλασμένου δοντιού. Εφόσον, όμως, συμβεί, η σύγχρονη οδοντιατρική προσφέρει ασφαλείς και αποτελεσματικές λύσεις για να διατηρήσουμε το χαμόγελό μας υγιές. Με συνεργασία με τον οδοντίατρό σας και σχολαστική στοματική υγιεινή, μπορείτε να ξεπεράσετε το πρόβλημα ενός χαλασμένου δοντιού και να προλάβετε επόμενες βλάβες στο μέλλον.